Jaaroverzicht 2024 – het eerste volle jaar als expats

Het nieuwe jaar is aangebroken: een mooie gelegenheid om terug te blikken op het vorige jaar. Voor wie snel klaar wil zijn kijkt gewoon naar de foto’s in onze nieuwjaarskaart (^), maar wie zich verveelt kan hieronder even lekker uitgebreid teruglezen wat we afgelopen jaar allemaal hebben beleefd!

Januari

We beginnen het jaar met een woeste rondreis door Maleisië met de familie: Alexandra, Dries, Hilke, Sietse en Jildau starten met ons het jaar in Kota Kinabalu. Helaas dit jaar niet met zijn allen opblijven tot het nieuwe jaar, want er zijn een aantal zieken en de rest vind het eigenlijk ook wel best om op tijd onder de wol te gaan. Maura en Olle doen nog een poging op te blijven door 30 seconds kaartjes te spelen op het balkon, maar gaan toch ook voor middernacht onder de wol. De reis voert ons nog naar het Sabah Hotel waar Dries en Caspar als kind nog waren geweest, langs de wonderlijke neusapen, via een hele natte boottrip naar Turtle Island (wat niet kon tippen aan de Perhentians/ Bubbles dive resort), de Orang Oetans en op verschillende bootsafari’s in het resort in de voetsporen van Sir David Attenborough. Het levert allemaal prachtige plaatjes op, ondanks dat een deel van ons veel ziek op bed ligt en de dagen doorkomt op paracetamol.

Ali blijft nog iets langer bij ons en er worden allerlei woeste plannen gesmeed voor Onze Klusvrouw voor ze met een spannende busrit naar Singapore vertrekt om na een paar dagen van daaruit weer naar huis te vertrekken.

Februari

In februari pakken we op verschillende plekken in het land de drakendansen die bij het Chinees nieuwjaar horen mee. In het lange weekend van Chinees nieuwjaar nemen we een luxe bus naar Melaka: met wifi én stroom reizen we al werkend of Netflixend heel relaxed naar ons, voor de verandering een keer heel basic, hostel. We verkennen de Hollandse koloniale geschiedenis in Melaka te midden van de bombastische toeristische drukte – het lijkt haast kermis.

Maart

Begin maart is het tijd voor de jaarlijkse dag van de Nederlandse school: die staat deze keer in het teken van Koek en Zopie, dus er wordt geschaatst op heus ijs en ondertussen genieten papa en mama van een heerlijk rustig bakkie elders in het winkelcentrum. 

Ook moeten we op zoek naar een nieuw appartement, omdat we er bij toeval achter komen dat de huisbaas ondertussen het appartement aan mensen verkocht blijkt te hebben die er zelf willen gaan wonen. We hebben geluk dat er 3 verdiepingen onder ons een appartement vrijstaat dat er precies zo uitziet al moeten we nu wel iets meer betalen. Nou ja, voor de zekerheid leggen we deze nu vast voor 2 jaar, mét expatclausule, zodat we er toch nog uit kunnen als we in de zomer van 2025 ons avontuur er op blijkt te zitten.

Half maart gaat Cas nog even via Nederland naar Litouwen voor het werk. Zo kan hij ook nog even fijn bij Babu langs die net thuiskomt van een operatie. 

Helaas hebben  opa, oma en omi vanwege de gezondheid van opa de reis naar Maleisië in de voorjaarsvakantie moeten afzeggen. Bij wijze van last minute kijken we op de kaart waar we relatief voordelig naar toe kunnen en zo belanden we in de voorjaarsvakantie (hier: ‘midterm break’) in Indonesië. Een paar dagen in de geboorteplaats van Oma, Jakarta om onszelf wat meer te laten leren over ons koloniale verleden, en een paar dagen in Bogor waar we in de voetsporen treden van Obama door de Botanische tuinen te bezoeken (al doen wij het heel Hollandse op een eigenlijk allang afgeschreven huurfietsje). In Café Batavia vinden we dat we wel wat bitterballen, erwtensoep en poffertjes mogen proberen, maar écht Hollands smaken ze toch ook niet. 

April

In april vieren we Olle zijn 11e verjaardag. Zijn kinderfeestje vieren we met disco bowlen en meters pizza samen met vriendjes uit Nederland, Zuid Korea, China, Japan, Turkije, de VS en India.

Vlak daarna vertrekt Maura naar NL voor de organisatie van  het Nationaal Verkeersveiligheidscongres. Fijn om weer even iedereen te zien op het werk, gezellig bij Fanja te logeren, bij alle ouders langs te kunnen, en nog wat bij te kunnen kletsen met vriendinnen.

Eind april is er weer bezoek: Martijn, Yvonne, Jelle & Emy komen naar Maleisië voor de mei-vakantie. Helaas hebben wij zelf geen vakantie dus we plannen het zo dat we in de weekenden met ze op pad kunnen, o.a. naar de kleurrijke Batu caves. Tussendoor vieren we ook nog met de Nederlandse school Koningsdag, compleet met spijkerpoepen en koekhappen in de tropische zon. Om de maand af te sluiten vieren we ook nog ons 25-jarig samenzijn met een lekker etentje.

Mei

We zitten even in spanning als blijkt dat Lexa’s nieuwe visum is afgewezen en ze eigenlijk met Caspar asap naar Immigration moet om uit te zoeken wat er aan de hand is. Dat gaat niet lukken voor haar huidige visum afloopt, want Cas zit nog voor werk op Audacia. Bij wijze van uitzondering mag Maura met haar naar de Immigration. Na drie kwartier in de Grab ontmoeten we daar Taufiq weer die we kennen van ons “Can not let you go lah”-avontuur van de vorige meivakantie. Hij weet ons te vertellen dat Lexa op de ‘blacklist’ beland is. Helaas blijken we het niet daar en dan te kunnen oplossen want er is een stroomstoring in het pand van de Immigration dus de hele (lange!) rij wordt weer naar huis gestuurd om een andere dag weer terug te komen. Dus weer terug met de Grab waar we googelen op de mogelijke consequenties (o.a. nooit meer van je leven het land in mogen). Gelukkig komt het uiteindelijk allemaal goed (maar toch ook weer in een aantal pogingen).  

Ondanks het Joost-debacle, kijken we toch het songfestival midden in de nacht, al Whatsappend met Sietse en Jildau die nu ook goed besmet zijn met het Eurovisie-virus.

Als we -nog steeds zonder Cas- de sleutel krijgen van het nieuwe appartement is het tijd om weer flink schoon te maken. Dat was vorige keer een hele klus en lijkt in eerste instantie mee te vallen deze keer. Helaas is de koelkast ondanks aandringen op een echt goede schoonmaak niet schoon te krijgen. Als blijkt dat er onderin een paar centimeter schimmel groeit wil de huisbaas wel een technician sturen, maar krijgen we uiteindelijk toch een nieuwe koelkast. We brengen kleren en keukenspullen elke keer dat we heen en weer gaan tussen de appartementen, naar het nieuwe appartement. Dat scheelt weer inpakken voor de verhuizers en uitpakken voor ons. 

Helaas moet Cas ook nog Lexa’s ‘graduation ceremony’ missen. Middle school zit er op.. volgend jaar begint ze met high school! Er komt een hele ceremonie aan te pas, met galajurken, fotomomenten op en naast het podium (perfecte timing voor het verwijderen van haar slotjesbeugel en met een prachtig rijtje tanden te smilen op de foto’s), een diner en nog ff met nerf-guns op elkaar schieten de gymzaal. 

Juni

Het schooljaar is bijna ten einde en Olle krijgt een brief mee naar huis met het bericht dat hij geen EAL (English as an Additional Language) ondersteuning meer nodig heeft en volgend jaar gewoon mee kan draaien met de klas. Hij is terecht trots!!

Op 6 juni, de laatste schooldag van het jaar, komen de verhuizers voor de laatste grote spullen. Cas kan, vers geland mét baardje, nog net de laatste paar uurtjes meepakken. Het is ff flink aanpoten, en we halen het niet voor de deadline van vijf uur. Maura moet even bij de management office toestemming vragen om de verhuisploeg nog een extra uurtje te laten blijven, maar gelukkig is het prima en kunnen we als compleet gezin in onze eigen bedjes slapen in het nieuwe appartement. We gebruiken het weekend om alles weer uit te pakken en op te hangen en starten de nieuwe werkweek in een zo goed als af huis. Lekker! 

Omdat het kan gaan we ook nog even een lang weekend naar Langkawi om even te relaxen en quality timen na een drukke periode. Lekker in en aan het zwembad, een snorkeltripje en boottrip door de mangroven, in een bad met heel veel schuim tv kijken, en een indrukwekkende zonsondergang. Heerlijk!!

Juli

We vertrekken naar Nederland voor een turbotour rond zoveel vrienden en familie als we in een paar weken kunnen proppen en genieten van alle Hollandse klassiekers als bitterballen, stamppot, spek-kaas pannenkkoeken, kibbeling, knapperig stokbrood met oude kaas, kapsalon en warme chocomel met slagroom. We huren een fancy elektrische Volvo (die eigenlijk te klein is voor onze bagage) en prutsen wat om voor het eerst langs de snelweg te laden. De eerste stop is opa en oma in het hoge Noorden. Ook gaan we voor Olle’s verjaardag nog midgetgolfen in het donker. We zakken af en maken een gezellige boswandeling met een deel van de jaarclub van Cas (met gezinnen). Fijn om bij te praten en grappig om de hele kinderschare zo bij elkaar te zien. Op weg naar de volgende stop rijden we nog even langs Maura’s oude kamer op het Broederplein in Zeist voor wat nostalgiepuntjes. Na een hotelnachtje dragen we bij een lunch in Vianen de kinderen over aan Bibi en Babu. We rijden door naar het westen voor nog een paar kinderloze kantoordagen, kunnen ‘s avonds bijkletsen met Yacintha en slapen we gezellig bij Ali met haar prachtige nieuwe badkamer. Dan is het weer tijd om de kinderen in Gorssel op te halen en neer te strijken op de Voorweg bij Dries en Hilke. Olle kan nog een dagje met zijn Sietse en Jildau naar zijn oude school, en Lexa heeft een mini-reünie met een hele club vriendinnen. We checken nog even in bij onze oude BBQ die logeert bij Martijn en Yvonne en die blijkt het nog prima te doen! Er is ook nog even tijd voor een gezellige sleepover voor Olle bij Ivo met Gijs in hun nieuwe huis. Helaas kan de logeerpartij met Saan niet doorgaan door Corona :-(. Lexa gaat nog met Livia naar de bioscoop en Maura kan nog in Delft met de volleybaldames een hapje gaan eten. Dan is het tijd voor het grote tuinfeest ter ere van het kristallen huwelijk van Dries en Hilke compleet met grote feesttent met gezellige lampjes, door Sietse en Olle bemande cocktailbar, woeste BBQ en ijscovrouw. Het is wat frisser dan gehoopt, maar zeker niet minder gezellig. We sluiten de NL’se tour af met een gezellig fluisterboottochtje en door Jildau en Maura gemaakte picknicklunch door het Westerpark met Sietse, Jildau, Caspar, Lexa en Hilke. 

Op 17 juli ontmoeten we Wouter, Fanja, Gijs en Lieve op Schiphol voor het begin van een rondreis door Maleisië (met een klein uitstapje naar een tropisch Thais eiland). We beginnen met een paar dagen KL (wederom de Batu Caves) en Cas kan zo nog even een paar dagen zijn gezicht op kantoor laten zien. Een paar dagen later wordt de huurbus bij ons appartement afgeleverd en kan onze roadtrip beginnen. Wouter moet het rijden doen, want wij zijn al te lang in het land om nog met een ‘International Driving Licence’ te mogen rondrijden. Dat gaat op zich goed, ware het niet dat al gauw blijkt dat de bus stuk was, want we konden op de snelweg niet veel harder dan 60, laat staan als we een beetje heuvel op moesten. We stoppen bij de eerste R&R langs de snelweg waar we wachten op een vervangende bus. Gelukkig hebben we spelletjes, en hebben ze daar lekkere sapjes, dus valt het allemaal wel mee en kunnen we niet al te lang daarna weer onze weg naar Taman Negara vervolgen met een nog iets grotere bus met ook wat meer power. In Taman Negara ontdekken we met verschillende tours een van de oudste regenwouden ter wereld en viert Lexa haar 14e verjaardag. Na het ubervochtige Taman Negara gaat de reis met ons busje verder naar de lekker koele Cameron Highlands. Wat we te eten krijgen is wat er nog is, want bij veel bestellingen wordt ons steeds maar weer gemeld dat “actually…. “ iets niet meer in stock is en de bevoorrading pas morgen weer uit de grote stad komt, wat ook wel weer heel grappig is. Er wordt nog een woeste bergopwaartse wandeling gedaan, waarvoor we ons weer een weg door een haast onbegaanbaar pad naar beneden moeten banen om vervolgens bij een theeplantage uit te komen. De Grabs werken hier niet dus is de eigenaar van ons hotelletje zo lief om ons persoonlijk op te komen halen en ons een high tea plekje te adviseren. Het is best een leuk plekje, en uitgestorven, dus we hebben geen last van andere toeristen. De laatste avond gaan we lekker als een stel noobs hotpotten tussen de Chinezen die het maar gek vinden dat we eigenlijk nauwelijks vlees en vis willen. We laten het ons goed smaken en vertrekken de volgende ochtend naar Penang. Daar droppen we de spullen in onze authentieke AirBnB en leveren we de bus weer in om vervolgens op ons gemakje Penang weer een beetje te verkennen (de street art en de Chew Jetty). Na twee nachtjes worden we vroeg in de ochtend opgehaald met een busje om naar de Thaise grens te worden gebracht. Daar gaan we te voet door de douane en worden we aan de andere kant opgewacht door een Thais busje (=woest versierd) om naar de boot te worden gebracht die ons naar Koh Lipe zal vervoeren. Het is helaas niet al te best weer en er worden onderweg aardig wat zakjes uitgedeeld en benut. De van Strijpjes houden zich – met flinke concentratie – nog goed, maar de Rekkers hebben toch ook een paar zakjes nodig. Uiteindelijk komen we flink door de mangel gehaald op het strand aan en kunnen we ons onderdompelen in de luxe van onze huisjes met prachtige uitzicht. Het zijn een paar heerlijk relaxte dagen waar ook nog wat wordt gedoken (Wouter, Gijs, Lieve, Olle & Caspar) en wordt gesnorkeld (Fanja, Lexa & Maura).

Augustus

Na Koh Lipe scheiden onze wegen zich weer op het vliegveld van Alor Setar, want het nieuwe schooljaar is voor Olle & Lexa is weer in aantocht. De Rekkers reizen verder naar Borneo (wat wij al in de kerstvakantie voor een groot deel gedaan hadden) en wij plakken er onderweg naar Kuala Lumpur nog een paar relaxdagjes bij het zwembad aan vast in Damai Laut waar we ons weer een beetje voorbereiden op het normale leven.

Voor de Rekkers na hun tour van Borneo weer naar NL vertrekken zijn ze nog een weekendje bij ons. We nemen ze nog even mee om sushi te eten (krijgen Gijs en Lieve anders niet ;-)), relaxen nog even met een heerlijke voetmassage, en bestellen bij de Indiër alle streetfoodhapjes van de kaart om ze een keer allemaal te kunnen proberen. Op de ‘bonte avond’ eten we, mét Dries die net uit het vliegtuig gestapt is die de Rekkers naar NL moet brengen, bij de Japanse BBQ en daarna zwaaien we ze uit na een zeer geslaagd avontuur!

Op 13 augustus hangen we – voor het eerst – de slingers van onze bruiloft op: tot nu toe waren we niet (echt?) thuis geweest op onze trouwdag omdat het dan nog zomervakantie is. Heel leuk om alle fototjes en wensen te zien. 

Bram begint weer aan een woeste OV-race door Europa waarvoor Maura in de uren dat Europa slaapt er lekker op los appt als overenthousiaste supporter. Het is ongekend spannend, zeker om het zo op enorme afstand te kunnen volgen, maar helaas lukt het wederom nét niet om als eerste het eindpunt te bereiken. 

Eind augustus is Cas weer even naar NL voor het werk als Janneke, Bart, Emma, Sam en Rosa bij ons in Kuala Lumpur langskomen als afsluiter van hun eigen rondreis door Maleisië. Het is reuzegezellig, ook tussen de kids, ondanks dat ze zich niet kunnen herinneren dat ze elkaar ooit gezien hebben. Ondertussen kan Caspar in Nederland nog even een gezellig hapje eten met André en Dries als vroeg verjaardagsetentje voor het drietal. Ook kan er nog een gezellige avond met clubgenoten op het Plein in Den Haag worden ingepland.

Op school kiest Olle zijn instrument voor ‘band’ waar hij zich komend jaar in kan gaan bekwamen. Het is de tenor saxofoon geworden: de grootste koffer om mee naar huis te zeulen om te kunnen oefenen (wat dus eigenlijk niet gebeurt). De school bestaat ook nog eens 30 jaar, wat ze o.a.vieren met een drone foto van iedereen op het sportveld in de vorm van een 30. Leuk om dat vanaf ons balkon te kunnen zien vormen. Op 31 augustus kijken we weer de Merdeka Day optocht op tv: van alles komt voorbij: dansende schoonmakers met emmers en dweilen, alle Proton modellen sinds het onstaan, bouwbedrijven in high viz-hesjes en helmpjes op, en alles uiterst gechoreografeerd. 

September

Op 8 september krijgt Caspar een door Olle bereid ontbijtje op bed onder gezang van het gezin. We eten shoarma bij de beste shoarmatent van de stad (er staat ook een flinke rij buiten) en gaan daarna lekker een paar rondjes drift-karten om de dag vervolgens af te sluiten met een paar biertjes en lekkere bordjes Chinees eten op straat op Jalan Alor. 

We beginnen aan het proces om een Maleis rijbewijs aan te vragen op basis van onze NL-versie. Dat blijkt weer een knap staaltje Maleise bureaucratie te zijn en er komen aardig wat documenten, stempeltjes, loketten en bezoekjes aan de JPJ en maanden wachten aan te pas (maar gelukkig hoeven we niet opnieuw af te rijden). 

Er is weer een lang weekend dus we ‘moeten’ weer op pad. Deze keer brengt het ons op Lang Tengah waar we ons vermaken met snorkelen en, voor de mannen, duiken. Helaas zijn er nu wel wat zichtbare én onzichtbare kwallen in het water wat wellicht de enorme jeuk en vreemde bultjes bij Maura kan verklaren (want muggen zien we niet). We maken ook een paar strandwandelingen, soms tussen kleine haaitjes, en soms met een woest dreigende onweerslucht, maar het levert allemaal weer hele mooie plaatjes op. 

Eind september is het Spirit Week op school en mag je elke dag verkleed in plaats van in je uniform naar school. Olle heeft vooral lol in de mismatch day waar hij de ‘pruik van Anna Baukje’ weer kon opzetten. Op Global Village Day wordt er nog even VAN LINKS… NAAR RECHTS gehost om de true spirit van de Hollanders met de rest van de school te delen (die je ziet denken: ehhh… wat gebeurt hier?!).

Oktober

Lexa gaat ‘op kamp’ of zoals ze hier zeggen op EMT (Exploring Malaysia Trip). Doel is de kinderen wat uit hun beschermde bubbel te halen en ze wat van het echte Maleisië te laten ervaren dat ze wellicht niet met hun gezin zouden beleven. Zo komen ze terecht in een premium resort op het tropische eiland Redang waar er lekker gesnorkeld wordt. Kortom, niet echt uit de bubbel, maar wel een topervaring! 

Caspar gaat lekker mountainbiken met zijn bodybuilderpak dat ie van Martijn heeft afgekeken. Genieten dus! Olle mag (ondanks dat ie eigenlijk te oud is) meedoen met basketbalwedstrijden met zijn vriendjes op verschillende scholen en tolereert het dat zijn moeder enthousiast komt kijken.

Bij de sportdag op school scoort Olle ook weer flink wat medailles en mist zelfs nog een kans om er een te winnen omdat ie ff op de wc zat. Ook maakt ie nog een schoolreisje naar een klein ethisch verantwoord chocoladefabriekje waar zijn moeder helaas ook weer is. Als Maura zegt dat ze het zelf ook wel eens leuk vindt om op een uitje te gaan zegt Olle: maar mam, jij kunt toch gewoon naar de markt? Dat is natuurlijk ook leuk, maar ook weer niet een echt uitje te noemen.

Eind oktober komen Bibi en Babu dan eindelijk naar Kuala Lumpur. Driemaal is scheepsrecht!! Ze worden van harte welkom geheten in het CMLOtel door manager Lexa compleet met incheckprocedure en accesscard hoesje. We worden door oude Shellvrienden die blijkbaar aan het einde van de straat wonen bij ons in de wijk uit eten genomen en genieten van een heerlijk Chinees maaltje terwijl de kinderen thuis genieten van een avondje met besteld eten en onbeperkt buizen.

We sluiten de maand af met de herfstvakantie die we met Bibi en Babu in Vietnam doorbrengen. De reis begint in Hanoi waar we op het vliegveld worden opgewacht door onze vrolijke gids Dát. We overnachten in het Sofitel Legend Metropole Ha Noi Hotel: vergelijkbaar met het Amstel hotel in Amsterdam als je kijkt naar alle beroemde gasten die er eerder verbleven. We starten met een gedeeld broodje (Bánh mì) en belanden na een korte wandeling door Hanoi bij het waterpuppet theater. Een traditioneel schouwspel met live muziek en (bijzonder luide) zang. Jong en oud worden vermaakt. We eten wat Chả Cá (gegrillde vis met kurkuma) bij Chả Cá Thăng Long, een restaurant op Maura’s lijstje: het is even zoeken maar heeft Bib Gourmand dus wel even de moeite waard. De volgende dag starten we met een fancy ontbijtje en gaan dan meteen door naar de kookles bij een heel leuk Vietnamese mevrouw thuis. We moeten eerst even boodschapjes doen op de heerlijk chaotische markt (Olle en Lexa mogen aan de bak!) en maken dan bananenbloemsalade en Vietnamese loempia’s. Voor de soep hebben we geen tijd meer, maar het smaakt ons goed! ’s Middags bezoeken we nog een tempel, laten we ons flink toeristisch rondrijden in een fietstaxi, en kopen we nog even een schilderij als souvenir. De volgende dag trekken we verder naar Mai Chai. Als we onderweg even stoppen om te plassen koopt Dat voor ons een stukje bamboe met rijst er in dat op een vuurtje is klaargemaakt en laat ons er van proeven. In Mia Chau, fietsen we langs de rijstvelden waar we het oogstproces mooi kunnen zien (en de kinderen het ook even zelf kunnen proberen), en slapen tussen de bergen aan de rijstvelden. Alles is even fotogeniek. De drone wordt daarom ook nog even uitgelaten! De hele reis door leert Dat Olle leuke trucjes uit zijn eigen jeugd die je kunt doen met dingen die je uit de natuur kunt halen: toeteren door een blaadje, een besje boven een stukje riet laten zweven, maar spelen  ze ’s avonds ook nog even een potje pool. Helaas moet de pooltafel uiteindelijk aan de kant voor de authentieke dansshow die voor de grote groep luidruchtige Italianen wordt opgevoerd. De volgende dag trekken we verder naar de Pu Luong Nature Reserve en stoppen we onderweg nog bij een chopstick-‘fabriek’.  Hele stammen bamboe worden onder een afdakje door verschillende luidruchtige machines gejast en in flink aangestampte balen chopsticks verzameld door verrassend vrolijke Vietnamezen die het prima lijken te vinden dat we hen op hun vingers komen kijken. We stellen ons voor hoe dat andersom zou zijn als er toeristen bij ons op kantoor zouden komen en overal foto’s van zouden maken omdat ze het zo intrigerend vinden hoe we achter een apparaat zitten te typen de hele dag, of om een tafel met elkaar aan het praten zijn en zich dan afvragen wat we daar dan mee verdienen. Maf wel. Aangekomen wandelen we door een dorpje en zien hoe de mensen er tussen de prachtige rijstvelden leven (en hard moeten werken). Het avondeten regelen we met hulp van Dat in het restaurant naast ons hotel. Bij het reserveren moeten we meteen ook laten weten wat we willen eten, en kiezen een mooi plekje met uitzicht over de rijstvelden uit. Even vergeten dat het op het gereserveerde tijdstip eigenlijk al donker is en en geen uitzicht meer te zien zal zijn, maar het eten smaakt ons wederom weer heel goed, ook al moet de restaurantmeneer ons een beetje met handen en voeten uitleggen hoe we het eten ‘in elkaar moeten zetten’. Bij het ontbijt spotten we een jongetje die Olle kent van school die we later ook nog op het vliegveld terug zullen tegenkomen. De volgende dag kunnen we het toch wel frisse Pu Luong Nature reserve achter ons laten en trekken we verder richting Ninh Binh. Het is behoorlijk toeristisch geworden merken Bibi & Babu op die hier jaren geleden ook al waren, maar als je een beetje door de mensenmassa’s in de vele met voeten beroeide bootjes heen kijkt zijn de uitzichten hier wederom prachtig. Zo prachtig, dat Cas het aandurft om van het roeibootje de drone op te laten en Maura ‘m heel dapper na afloop uit de lucht mag grijpen vanaf een bewegend bootje! Het hotel waar we slapen is overweldigend luxe op een enorm terrein met bizar grote huisjes. We nemen het er even van en genieten van het verwarmde overdekte zwembad en een relaxte middag ‘at our own leisure’. Na Ninh Binh gaan we door naar Halong Bay waar we vertrekken op een tweedaagse cruise op een prachtig schip, met kamers met bubbelbad, heerlijk eten maar vooral de meest droomachtige uitzichten. In de middag kunnen we tussen de bergen peddelen met kanootjes en zien we later vanaf het schip de zon prachtig ondergaan. De volgende ochtend staan we extra vroeg op om met kleine oogjes in een heerlijk rustgevende stilte de zon op te zien komen tussen de mistige bergen in het water om ons heen. Na Halong Bay keren we terug naar Hanoi en moeten we afscheid nemen van Olle’s grote vriend Dat die de reis extra speciaal gemaakt heeft. In Hanoi gaan Lexa en Maura nog een beetje shoppen (en nemen een lekkere voetmassage) en blijft de rest relaxen (al dan niet met werklaptop) in het hotel aan het zwembad. We eten in het hotel, maar halen voor het toetje nog even ijsje langs het meer waar we Lexa’s Pools/Hongaarse Nederlands-sprekende vriendin met haar gezin tegenkomen. De wereld is maar klein! 

November

We zijn nog maar nét thuis of Maura moet alweer inpakken voor haar werktrip naar Japan. Bibi & Babu blijven nog een paar nachtjes slapen en gaan dan weer naar NL. Helaas blijkt de vlucht niet te gaan, en moet er nog een nachtje Sama Sama hotel aan te pas komen voor ze de volgende dag met een tussenstop alsnog naar huis kunnen. Caspar & Olle helpen Sinterklaas in Kuala Lumpur nog een handje voor het jaarlijkse Sinterklaasjournaal.

Na Japan is het tijd voor Caspar om weer voor het werk op pad te gaan. Eind november gaat Olle dan ook op EMT, wat er iets minder luxe aan toegaat dan bij Lexa. Er wordt door natte grotten geklauterd, door boomtoppen geklauterd en bergen beklommen. Een paar dagen laten komen ze moe maar voldaan weer terug.

Rond Maura’s verjaardag is Cas weer een paar dagen thuis. Maura krijgt een met bloed zweet en tranen bereid ontbijtje op bed van Olle en een chocolade mugcakes met ‘glazuur’ van Lexa om de dag te beginnen. Vervolgens gaan we lekker een dagje op pad om lekker te eten, te bowlen in een immense bowlinghal en een heuse show te bekijken vol met acrobatische toeren rond een duurzaamheidsthema. 

December

In afwezigheid van Caspar vermaken we ons met Sinterklaasjournaals kijken, de schoolmusical Aladdin, luxe ontbijtjes om de dag vrolijker mee te beginnen, shoppen voor warme kleren voor de reis naar NL, de Sinterklaasintocht op school, Olle’s winterconcert met zijn tenor saxofoon, schoentjes zetten, en een award ceremony op school voor allerlei sportieve en academisch prestaties voor Lexa (volleybal én bronzen honor roll).

Inmiddels kan Cas eindelijk van boord en gaat we met zijn viertjes lekker eten bij hetzelfde restaurant als vorig jaar met de aan je tafel klaargemaakte fancy Indian Streetfood om te vieren dat de kinderen weer mooie rapporten hebben. We pakken meteen ook nog even de dagelijkse sneeuwbui in KLCC mee. De volgende dag kunnen we nog even gezellig op pad en besluiten we even cultureel te doen met een bezoekje aan UR-MU voor wat moderne Maleise kunst. Olle geniet vooral van de binnenkant van zijn oogleden boven op een bankje, maar de rest vindt het best aardig om eens te zien en ook wat recentere culturele aspecten mee te krijgen (zoals het 1MDB-schandaal).

Dan scheiden ons wegen weer en vertrekken Olle, Lexa en Maura de volgende dag naar NL. Na een soepele vlucht met verrassend veel slaap voor alle 3, nemen we op Schiphol deze keer geen huurauto, maar de trein (ohh, the hardship). In Deventer worden we opgehaald door Babu en worden we heerlijk warm (letterlijk en figuurlijk) ontvangen in Gorsel bij Bibi en Babu. We proberen met een frisse middagwandeling wat tegen de jetlag te vechten, maar vooral Olle heeft het zwaar en vertrekt na wat vervroegd borreleten al gauw naar bed. De volgende dag laat Maura de kinderen achter in Gorssel voor een logeerpartij en vertrekt ze voor het werk richting Leidschenveen, waar de kamer in de ‘Bed & Dinner’ van de familie Rekkers al weer is klaargemaakt. Een heerlijke erwtensoep compleet met roggebrood en spek staan op het menu, en tot ergernis van Gijs 😉 ook een lekker stamppotje. Die kunnen dus alweer afgevinkt worden! Uiteraard laat Maura zich ook nog even afslachten met Canasta. Qua werk pakt Maura nog even een leuk uitje mee, een afsluitende lunch van een project en nog wat fysieke overleggen en locatiebezoeken waarvoor het nu heel goed uitkwam dat ze toch in NL was. Tussendoor is het zelfs nog gelukt om wat bijkletsmomenten met vriendinnen in te plannen voor de vakantie begint. 

Op vrijdag 20 december begint de vakantie voor iedereen: we rijden met Bibi en Babu in een afgeladen auto mee naar Dries en Hilke, waar Caspar later die dag ook weer opduikt. We gourmetten gezellig en de kinderen werken de plannen voor het vroege kerstdiner nog iets verder uit. Sietse voelt zich helaas steeds slechter en lijkt toch iets van een buikgriepvirusje te pakken te hebben. De volgende ochtend mag Olle met Dries, Hilke en Sietse mee naar Freek Vonk en gaan wij gezellig met Jildau shoppen voor het kerstdiner! Er wordt door de kinderen driftig gekokkereld en veel hulp is niet nodig (of zelfs gewenst). ’s Avonds worden we door Jildau en Lexa chique ontvangen aan een prachtig gedekte tafel, en worden de voorgerechten uitgebreid toegelicht: een bloemkoolsoepje met een kaasster gevolgd door een prachtig bordje burrata salade met tomaat en basilicum. Alexandra is er ook gezellig bij op de vooravond van haar reis naar Botswana. Sietse ligt helaas met flinke koorts het grootste deel van de tijd onder een dekentje op de bank, maar weet nog wel de zorgvuldig uitgezochte wijn bij het voorgerecht te presenteren. Olle heeft zich ontfermd over het hoofdgerecht en serveert haricots verts in spek, gepofte aardappeltjes en een stukje zalm op de huid gebakken. Dan zijn de dames weer aan de beurt die een heerlijk bananensplitje serveren. Voor we het weten is het alweer inpakken geblazen want de volgende ochtend vertrekken we, weer met de trein, naar Haren voor de ‘zomiko’ van de Houtenbossen met een hele bups ooms en tantes van Maura. 

De dagen bij opa en oma brengen we door met een puzzelwandeling door een fris en winderig Groningen (gelukkig kunnen we opwarmen met chocolade melk en broodjes kroket en bal), een museumbezoek aan het Drents Museum in Assen en een uitgestelde pakjesavond compleet met lootjes én gedichtjes. Op zijn verjaardag moet opa flink aan de slag met de escape room achtige puzzels die Olle en vooral Lexa hebben voorbereid en sluiten we af met een traditioneel bordje zwartzuur! En wederom moeten we weer inpakken. In de ochtend zorgt ‘Gangsta Granny’ (Olle’s woorden) er voor dat we onze rechtstreekse trein van Groningen naar Schiphol tóch nog halen en stappen we in het vliegtuig naar Londen, nadat we Dries, Hilke, Sietse en Jildau (die nu ziek geworden is) bij de gate hebben uitgezwaaid voor hun vlucht naar Kenia. 

In Londen stappen we op London Southend in de taxi die Bram voor ons geregeld heeft (helaas zonder Meet & Greet met een maffe tekst op een bordje ook al had ie daar extra voor betaald) en komen we aan in hun huis met prachtige nieuwe keuken waar we een heerlijk maal voorgeschoteld krijgen. De volgende dag gaan we op pad naar het centrum waar we eerst wat moderne kunst bekijken in Moco. Olle vindt een buddy in Bram in dat ze het beiden maar niks vinden, maar toch weten we ons toch ruim een uur te vermaken. Aan het eind blijkt Olle zijn net opgeladen Oystercard kwijt te zijn, maar gelukkig weten we die nog in het museum terug te vinden en kunnen we op zoek naar de lunchplek die Bram speciaal voor Olle heeft uitgezocht: het Koreaanse restaurant ‘Olle’! Olle weet er nog een gratis drankje én gratis gegraveerde lepel met zijn naam uit te slepen. De Koreaanse BBQ smaakt heerlijk en we laten het ons goed smaken. We bezoeken nog even de lokale toko in China Town en lopen even rond op Trafalgar Square voor we afscheid nemen van Caspar die gezellig met Martijn van zijn club nog even een hapje en een drankje gaan doen en gaan dan weer naar huis. Er worden flink wat spelletjes gedaan, uiteraard heerlijk en veel gegeten, Olle leest Mathilde voor, we mogen nog even door de grote supermarkt en dan krijgt Olle van oom Bram een workshop dumplings maken. Het is flink hard werken, maar het resultaat mag er zijn! Helaas is het dan al weer tijd om te gaan. In de trein nemen de kinderen afscheid met een heerlijke groepsknuffel en rennen we vervolgens (Cas zelfs tijdens zijn ‘daily call’ met het werk) met onze koffers om de underground te halen. Flink hijgend komen we gelukkig op tijd aan en halen we de gereserveerde bus naar London Luton. We checken keurig op tijd in, maar dan is het heel lang wachten geblazen: de vlucht is uiteindelijk 4,5 uur vertraagd! 

Op Schiphol kunnen we de auto van Dries en Hilke meenemen en rijden we door naar Ronald & Sanne in Doorn, waar ze om 8 uur inmiddels wel flink honger hebben. We praten heerlijk bij onder het racletten, zelfs de kinderen hebben voldoende gespreksstof door hun buitenlandse ervaringen. Het is uiteindelijk al een uur of 11 als we na een heel gezellige avond weer richting de Hoeve rijden, waar het toch best fris geworden is na een paar dagen afwezigheid van de bewoners. De 30e gaan we een dagje met de Rekkers op pad: eerst lekker lunchen bij de Waag in Leiden en dan een puzzeltocht door de stad. Niet iedereen krijgt alles mee van de puzzels, maar de gezelligheid is er niet minder om! Thuisgekomen bij de Rekkers schuiven we weer aan een gourmetstel en laten het ons weer smaken. Na afloop rekken we de gezellige dag nog even zo lang mogelijk uit en doen nog een paar potjes Weerwolven, een hilarische ronde van 3-in-de-pan en een paar rondjes Grote Dalmuti, maar dan zit het er toch echt op. 

We sluiten het jaar af bij Martijn, Yvonne, Jelle & Emy in Leidschenveen met oliebollen, nog een keertje gourmetten, kindervuurwerk, afgestoken door de jongens en bloedserieus vastgelegd door de reporter ter plaatse, Emy. Ook nu leidt 3-in-de-pan weer tot veel vermaak. Om twaalf uur gaan de bubbels in de glaasjes, en gaan we de straat op om een immense hoeveelheid vuurwerk de lucht in te zien gaan. Welkom 2025!