Singapore – II

Vrijdag 29 december

Deze ochtend staan de heren vroeg op om een tripje naar de Allseas ‘Sandpiper’ te maken om daar ‘nu ze er toch zijn‘ even de progressie te bekijken. De rest blijft nog iets langer liggen en treft elkaar om half 9 voor het ontbijt beneden. Het kost wat moeite om de puber uit te leggen dat het onbeheerd achterlaten van je telefoon om een tafel te claimen niet zo’n goed idee is, maar hopelijk is de boodschap uiteindelijk overgekomen en uiteindelijk belanden we allemaal bij het 40 meter lange zwembad. Hier brengen we de ochtend door met baantjes trekken, muntjes opduiken, ringen opduiken, foto’s en filmpjes maken door de 40 meter lange glazen wand en lezen. Waar we duidelijk te weinig tijd aan besteed hebben is insmeren (en herinsmeren) want we blijken uiteindelijk allemaal in meer of mindere mate toch wel echt verbrand. Oeps!

Als de heren terug zijn doet Caspar nog even een dipje, gaan de dametjes nog even héél uitgebreid douchen met zijn tweetjes (‘want we hebben lang haaaaaar’) en kunnen we dan eindelijk richting de Tiong Bahru Bakery in het Fort Canning Park voor de lunch. De verschillende broodjes smaken goed, en sommige drankjes (met biet) wat minder. Met de buikjes gevuld, de huidjes weer ingesmeerd en het zonnetje op flinke schroeistand klimmen we in het ook weer zo keurig bijgehouden park de trap op naar boven richting de ‘Battlebox’. We komen langs verschillende koloniale overblijfselen, een spice garden waar vooral de pandan planten flink geuren, wat schommelzitjes, een lighthouse en een time ball en bereiken dan het visitor centre waar we een app moeten installeren en de kinderen ondertussen door een enthousiaste vrolijke ‘oma’ op de foto wordt gezet.

Dan moeten we ‘uncle’ volgen die ons afzet bij de ingang van de bunker. Via de app worden we langs de twaalf verschillende kamers geleid door het verhaal van hoe de Japanners de macht hebben weten over te nemen in Singapore. De kinderen zijn erg onder de indruk en stellen veel vragen. Als we de bunker uitkomen blijkt Ali ook al in Singapore te zijn aangekomen en is het ook wel weer tijd voor een drankje. We lopen via de Spice Garden, die flink geurt van de pandan bladeren, richting de beroemde Raffles Long Bar voor pinda’s en een Singapore Sling. Helaas staat er een flinke rij, en de dorst bij met name de heren is groter dan het geduld om in de rij te staan. Ali bleek al naar binnen gelopen om haar family te joinen maar komt even later ook naar buiten. We belanden uiteindelijk op de ook heel mooie binnenplaats van het Chijmes klooster. Voor het avondeten nemen we een stukje de metro en belanden we bij Lau Pa Sat: een drukke open air foodcourt midden tussen de kantoren, waar ze om 7 uur ‘s avonds de straat dichtgooien om daar tafeltjes en krukjes op neer te zetten en satay en kannen bier te serveren. We laten de satay (prawn, kip en beef) en de murtabak (een reusachtige met ei) ons goed smaken. Jildau maken we nog even gelukkig met een bakje kipnuggets en frietjes.

Na afloop moet er natuurlijk ook nog even een toetje gescoord worden (deze keer cornetto’s uit de bak bij de 7Eleven) en pakt een deel van ons een taxi naar het hotel en het andere deel wandelt naar huis. Onderweg komen we nog het prachtige van top tot teen begroeide Park Royal Hotel (Pickering) tegen: de palmbomen staan zelfs op verdiepingen hoog op uitstulpingen van het gebouw en zijn ‘s avonds ook nog eens mooi uitgelicht. Weer in ons eigen hotel pakken we de boel weer in en zetten we de wekker voor een vroeg vertrek naar het vliegveld.

Zaterdag 30 december

We ontbijten nog even snel en vertrekken dan – iets later dan gepland – naar Changi waar we na wat gestress met het gewicht van onze koffer nog even de naastgelegen mall Jewel mét waterval hopen te bekijken. In de mall realiseert Hilke zich dat ze haar horloge niet om heeft en na wat gebel met het hotel realiseert ze zich gelukkig dat ze die eerder los in de tas had gestopt. De waterval in de mall gaat vandaag helaas pas om 10 uur aan, dus moeten we ook daar een ander keertje terugkomen. Via de mall kun je ook rechtstreeks naar de Departures waar we onze paspoorten en boarding passes even tonen aan het grondpersoneel. Ali staat er bij ons ook bij en de meneer vraagt na het checken van onze boarding passes of hij ook even de boarding pass van ‘Grandma’ mag zien, tot grote hilariteit van de hele familie. Na de korte menselijke check mogen we naar de poortjes, waar iedereen – ook de kinderen – doorheen mogen. Wow! Dat gaat allemaal snel en soepel. We snappen wel dat dit vliegveld als een van de beste (of misschien wel de beste) vliegvelden van de wereld te boek staat. Ook in het vliegveld is het allemaal heel schoon, groen en georganiseerd. Bij de gate, moeten we toch ook nog even de flesjes legen voor de security en maken we nog even een kiekje van de vogeltjes voor opa. Terwijl we wachten tot we kunnen boarden, maken we een nieuw seating plan op basis van al onze boarding passes. Ineens ziet Dries op de borden staan dat de gate ‘closing’ is dus begeven we ons als de sodemieter naar de gate. Eerder die week hij had al een vlucht gemist dus dat gingen we niet nog eens laten gebeuren. Bij de gate is het poortje dicht en vraagt de stewardess of we met kinderen reizen, dus wij knikken ja en het poortje gaat open. Even later wordt omgeroepen: we gaan beginnen met boarden! Vandaar dat het poortje dicht was: die was niet dicht omdat we de laatsten waren, maar omdat we de eersten waren. Nou ja, we hebben de vlucht tenminste niet gemist!