Woensdag 27 december

De wekker staat vroeg. Na een snel ontbijtje met alle restjes fruit en yoghurt in het donker is het tijd om de Grab te bestellen. Waar we gisteren nog 20 minuten moesten wachten, zijn ze er nu eigenlijk meteen al. We verdelen ons over de twee auto’s met alle bagage en gaan richting Subang airport, een stuk dichterbij (en kleiner) dan KLIA.

Het droppen van de bagage kost even tijd want de mevrouw van Firefly ziet bij Hilke en mij in het paspoort onder onze achternaam nog e/v van Strijp staan terwijl dat niet in de booking staat (wat het nooit staat). Het mevrouwtje neemt haar taak heel serieus en overlegt met jan en alleman, gaat zelfs nog terug naar de ticketingbalie en komt uiteindelijk terug met de boodschap dat ze de booking zal aanpassen en voor ons een nieuwe boardingpass zal uitprinten. Gelukkig hebben we alle tijd en vermaakt de mobiele brigade zich prima tijdens het wachten. Als de bags eenmaal gedropt zijn, shoppen we nog even bij de Watsons, doen een drankje met complimentary snack met uitzicht, proberen nog even of de kinderen in de flight simulator kunnen (die doet het helaas niet) en dan is het wel tijd om richting de gate te gaan waar de mobiele brigade zich rond een stopcontact verzamelt.

De vlucht vertrekt (zoals gewoonlijk) veel te laat maar verloopt verder voorspoedig, al krijgen we een aantal rondjes van de zaak boven Singapore voordat we daadwerkelijk landen. Eenmaal aangekomen in het zeer schone en overzichtelijke Singapore regelen we data (1e levensbehoefte voor deze mobiele brigade) en vervolgens een Grab naar het hotel (Holiday Inn Express Clark Quay). Het is ‘maar’ een 3-sterren hotel, maar heeft in de lobby een flinke, heerlijk geurende échte kerstboom staan. We kunnen de compacte kamers al meteen in en gaan dan op zoek naar het Yellow Chair Restaurant waar Sietse ooit als baby is geweest. Het regent, maar we kunnen bijna de hele route overdekt lopen. Bij de Yellow Chair Restaurant in Chinatown is gelukkig nog plek onder een afdakje en we bestellen wat dumplings, ginger beef, teriyaki zalm, egg fried rice, Singapore fried noodles en een soort bapaotjes.

We lopen nog wat door het verregende Chinatown, kopen Koala-trainingchopsticks voor Jildau en belanden bij de Buddhistische tempel: Buddha Tooth Relic Temple waar we een prachtig schouwspel aantreffen van monniken die met trommels ‘voorchanten’ en ritmisch herhaald worden door een stuk of 16 mensen die er achter een plekje aan een tafeltje hebben geregeld om met hun boek de chant te kunnen doen. Ik zie nu dat je online ook gewoon kunt meedoen en het kunt volgen met de fonetische uitspraak van alle Chinese tekens (klik ‘open Sutra’)! We lopen al fotograferend een rondje door de kleurrijke tempel met honderden Buddha’s in nisjes al dan niet net in een andere houding of met iets anders in de hand. Halverwege het rondje ontdekken we het bordje waarop staat dat het verboden is om foto’s te maken (oops) en maken we het rondje alleen kijkend en luisterend af. Verder brengt onze wandeltocht ons nog bij Orchard Road. Een grootse winkelstraat die me een beetje aan Rotterdam doet denken, of aan Londen. We groeten Olaf nog even die Disneyland Hong Kong moet aanprijzen en dan is het ongeveer wel tijd om weer te gaan eten. Jildau heeft na al die dagen Aziatisch eten inmiddels heel veel behoefte aan een bordje pasta en zo belanden we bij een Italiaan (Ricciotti) aan de kade. Het smaakt gelukkig goed en dat mag ook wel, want deze maaltijd kost meer dan 3 keer die bij de Hakka van de avond ervoor.

Voor het toetje vinden we een Aziatische ijsboer waar je een hele flinke toef smeuïg ijs in je driehoekige hoorntje krijgt. Helaas alleen cash betalen, dus Dries gaat speciaal even op zoek naar een automaat in het winkelcentrum. We wandelen met de flinke ijsjes terug naar het hotel en stoppen de kids na een lange dag vol indrukken in bed. Dries, Hilke en Caspar doen nog even een biertje bij de Brewerkz om de dag af te sluiten.

Donderdag 28 december

Dag 2 in Singapore begint met het verkennen van het ontbijtbuffet waar de ‘pannenkoekenautomaat’ voor de kinderen de hoofdattractie is. De croissantjes, chocolade broodjes en danish zien er lekker uit maar zijn wat te droog. Gelukkig is er nog plenty ander lekkers en met een vol buikje kunnen we op weg naar de Gardens by the Bay. De MRT kun je tegenwoordig gewoon met je bankpas in- en uitchecken, dus dat gaat lekker makkelijk. Ook de metrostations zijn allemaal keurig schoon, al zie je hier veel minder mensen bezig met schoonmaken dan in Maleisië. De Gardens by the Bay is een vrij nieuw gebied in Singapore waar ze een gigantisch park hebben aangelegd met verschillende domes waar ze het wat koeler in hebben gemaakt om allerlei andere planten te laten groeien. We gaan eerst met een liftje een ‘supertree’ in om vervolgens het park en de skyline Singapore via een luchtpad van bovenaf te kunnen bewonderen. Het voelt een beetje alsof we in een film over een stad in de toekomst zijn beland: heel futuristisch, strak georganiseerd maar toch ook wel heel mooi.

Daarna hebben we kaartjes voor de Avatar Experience in de dome met de ‘Cloud forest’ waar je al slingerend tussen boven en beneden doorheen loopt. Bij binnenkomst blijkt dat we nét niet de 2,5 miljoenste bezoeker zijn. Voor de mensen die net na ons binnenkomen wordt een heel circus opgetuigd waarbij ze op de foto gaan met een groot bord, twee poppenspelers met avatarmonsters in hun armen en allerlei belangrijke mensen in jasje. De Cloud forest zelf is een behoorlijk ‘instawaardige’ ervaring en de camera’s worden veelvuldig gebruikt door jong en oud. De Avatar-experience biedt voor de kinderen ook nog allerlei interactieve elementen waar ze goed door geëntertaind worden: je zelf tot avatar te laten transformeren (Lexa: ‘ze zetten er gewoon een filter op’), vliegen, of dansen in een vuurgrot.

Kortom, we vermaken ons hier toch een uur of 2 en daarna is het tijd voor de lunch in een soort open air foodcourt in het park: ‘Satay by the Bay’. De satay en mangosapjes (en bier) smaken weer goed, net als de Pad Thai (de enorme squid rings zijn wel wat lastig weg te krijgen als je in zijn geheel in je mond stopt) en de mangosalade die Lexa na één hap stiekem veel te spicy vindt. De hongerige wolven van ons hebben daarna nog steeds trek en bestellen nog een bordje IndoMee, waarna ik word opgehaald om te betalen. Het eindigt nog even wat ongelukkig met Sietse die van zijn kruk valt en zijn hoofd op de harde tafel stoot, maar het blijft gelukkig bij een flinke bult. Na de lunch wandelen we nog even via de ‘Kingfisher wetlands’ met reusachtige ijsvogel-kunstwerken naar de andere dome die helemaal is aangekleed met Viking-achtige kerstkabouters en kerststerren wat Oma vast prachtig had gevonden, dus maken we maar veel foto’s voor haar. Deze dome neemt je mee op wereldreis langs allerlei verschillende werelddelen en de planten die daar groeien en er is ook nog een kruiden- / fruittuin met allerlei kruiden en vruchtenboompjes. We gaan hier wat sneller doorheen (ook omdat er wat minder tijd is, maar er is ook wat minder interactiefs te beleven in deze.

Om 3 uur is het tijd om naar het ArtScience museum te gaan dat zich vlakbij bevindt. Het is een prachtig, wederom futuristisch, gebouw waar we kaartjes hebben voor een interactieve tentoonstelling die ik ook al meerdere keren op instagram voorbij had zien komen (en er heel cool uitzag): Future World: Where Art Meets Science. We kijken onze ogen uit, laten bloemen groeien in gaten waar we stonden, tikken vlinders van de muur die van muur naadloos door de tv heen fladderen, glijden van een glijwand waardoor fruit en bijtjes en bloemetjes met elkaar in botsing komen, gebruiken onze creativiteit om vissen, kwallen, drolletjes (al werd die laatst unappropriate bevonden en niet ingescand), vlinders en vliegtuigen met waskrijtjes in te kleuren en vervolgens zelf met een apparaat te kunnen besturen. Vervolgens lopen we nog door een kubus volgehangen met lichtstrips en spiegels waar de lampjes van boven naar beneden en van links naar rechts lijken te bewegen en zo spectaculaire effecten verzorgen. Als we er behoorlijk onder de indruk weer uitkomen is het al ongeveer borreltijd dus geen tijd meer voor de rest van het museum of een van de andere tentoonstellingen. Tja, dan moeten we nog maar een keertje terugkomen! Opa en oma vinden de combinatie van science en art vast prachtig, dus wellicht dat we hier in het voorjaar nog eens komen.

We wandelen grotendeels overdekt via het naastgelegen winkelcentrum dat in Dubai niet misstaan zou hebben naar het iconische Marina Bay Sands hotel om te proberen of we bovenin wellicht met uitzicht een drankje kunnen doen. Helaas is het vol (we mogen het over een uur nog eens proberen), ook omdat het buitenterras vanwege de flinke hujan gesloten is. Dus.. dan maar weer naar de MRT-halte Bayfront om richting huis te gaan voor het avondeten. Als we het metrostation uitkomen zijn we even bang dat we flink nat zullen regenen, maar vrijwel de hele weg naar de restaurantjes is overdekt te belopen: ook al zo goed geregeld hier! We belanden uiteindelijk ruim op tijd voor het eten als een van de eersten bij restaurant Fu Lin waar de kinderen bij de zeer geduldige serveerster al dan niet chemische drankjes bestellen, en na uitvoerig overleg besluiten nachos en hamburgers te delen. Dries bestelt een hele spicy (szechuan) chili beef soup en met Caspar en Hilke deel ik een sharing platter met een kiprollade, kreeft en wagyu. Het smaakt ons goed! Jildau had op de toetjeskaart een ‘lava cake’ gespot dus besluiten we er nog een paar te bestellen terwijl de andere kids zelf ijsjes regelen bij de vlakbij gelegen ‘OverScoop’. Na ruim een half uur wachten en nog een halve liter bier vragen we nog even naar de lavacakejes. De serveerster gaat – in het inmiddels vrij volle – restaurant even checken en laat ons een kwartier later weten dat het nog iets van 10 minuten zal duren. Als we 10 minuten later de cakejes nog niet hebben besluiten we maar de rekening te vragen, de lavacakejes er af te laten strepen en dan bij de OverScoop alsnog een ijsje voor Jildau te halen. Gelukkig smaakt dat ijsje ook heel lekker en kunnen we ook deze tweede dag weer moe en voldaan afsluiten.

2 thought on “Singapore”
  1. De rijk geïllustreerde beschrijving trekt ons regelrecht het verhaal in. Fantastisch.

  2. Zojuist alle verhalen gelezen, had er enkele gemist!
    Heel wat belevenissen en ook veel herkenbaar!!, maar ook al weer aardig wat verandering en uitbreiding.
    Gelukkig waren de schildpadjes nog op het eiland.
    Al het eten waar jullie van genieten is niet altijd op onze bordjes terecht gekomen….misschien kunnen we nog een inhaalslag doen.😂
    We moeten nodig naar Tanzania om nieuwe T shirts voor Olle en Sietse te kopen!
    Die jongens groeien er nu toch echt uit!

    Kijk uit naar het volgende vakantie verhaal met de”familiepandamie” 😩

Leave a Reply to Maria, Bibi Cancel reply