Het goeie voornemen om elk weekend een uitje te doen is meteen al overboord gegaan: dit weekend niet echt een familie-uitje. Laat ik dan op zijn minst het goede voornemen van elke week een postje proberen nog een weekje vol te houden.

Olle heeft een sleepover bij Valentijn dus we zijn zaterdag met zijn drietjes. Cas moet zijn fiets nog even ophalen bij de fietswinkel dus we combineren dat maar met een hapje eten. Kan ik ook meteen weer ff oefenen met rijden (vooral navigeren en rijden tegelijk). Bij de fietswinkel laden we Cas zijn glimmende fiets in de auto: er zitten weer echte binnenbandjes in na de iets te intieme rendez-vous met het asfalt afgelopen week. Klaar voor de trip van woensdag in de Genting Highlands!

Met dank aan Google maps belanden we bij een restaurantje met goede reviews dat wel helemaal leeg is als we er aankomen. Nou ja.. het eten smaakt er niet minder om. Het is een ‘gezond’ restaurant, dus veel bowls, salades en wraps. Ter ere van het Merdeka weekend kies ik een gerecht van de Merdeka special kaart met veel ulam (losse blaadjes), een tofu curry, bruine rijst, tempé, bloemkool, broccoli, ei, een soort zure seroendeng achtige salade en (toch een beetje gezondigd) fried lemongrass chicken. Mijn portie is gigantisch, in tegenstelling tot die van Lexa (een bescheiden wrapje met avocado en kip) en Cas (teriyaki chicken bowl), dus ze helpen me een beetje tussen de brainfreezes door van hun mango smoothies. Bij mijn thee krijg ik ook nog een obscuur shotje van gember en cayenne peper dat best heftig is, maar het zal wel gezond zijn.

Na het eten wil Cas dolgraag nog een vlaggetje kopen om op de auto te laten wapperen ter ere van Merdeka Day, dus op naar de Mr. DIY. We pakken die in NU Sentral (het treinstation) want die hebben een Plus waar we nog niet zijn geweest (en kunnen we dus ook nog even kijken of ze kommetjes hebben).

Het vlaggetje is gauw gevonden. In de winkel hangt ook een instructie van hoe je de vlag wel en niet mag gebruiken. Prachtig. Omdat het een grote Mr. DIY is hebben ze ook een eet-afdeling waar we ons mandje volladen met impulsaankopen want we hebben toch echt snacks nodig voor onze roadtrip volgende week. Ook scoren we nog een Crunchie bar en een PicNic bar als toetje en dan gaan we weer op huis aan. Helaas vergeten we het vlaggetje meteen op de auto te doen, wat extra jammer is want ik rij wat ererondjes omdat ik wat afslagen mis (pffff).

Om middernacht word ik wakker van vuurwerk overal in de stad maar dat is binnen een paar minuten al weer voorbij.

De volgende ochtend zit Lexa al klaar voor onze inmiddels jaarlijkse traditie: we bekijken de parade op TV. We vermaken ons met alles wat voorbij komt, en dan met name de wandelende bosjes. Het is weer een flink schouwspel! Er komt zelfs nog een hele choreografie voorbij. Ik probeer ook nog wat mee te krijgen van wat de (overenthousiaste) commentatoren zeggen met behulp van Google Translate. Dat gaat niet heel soepel, maar een belangrijke zin krijgen we toch mee (zie onder).