Goed voornemen is om in het weekend ook een klein uitje te doen en in en om KL de boel wat verder te verkennen. Nog een goed voornemen is ook weer af en toe wat op het blog te zetten.
Voor vandaag had ik een tijdelijke wildlife photography tentoonstelling(kje) gespot op het instagram-account (What’s On in KL) die alleen dit weekend zou zijn in een architectenbureau in KL. Wildlife foto’s doen het altijd goed bij ons, dus hopelijk zou het in de smaak vallen. Vlakbij had ik een leuk verstopt lunchplekje gevonden met dank aan de ratings op google maps. Op avontuur dan maar met Bliepie!
De parkeergarage die we vlakbij op google maps gevonden hadden bleek er niet echt te zijn dus reden we nog maar even door om te zien of we in de buurt van het lunchtentje een parkeerplekje vonden en jawel, naast het architectenbureau was een heel parkeerterreintje waar je per auto maar liefst 3 RM (61 eurocentjes) moest betalen om er op te mogen rijden (dus zonder tijdsduur). We stappen uit in en het lijkt op het eerste gezicht een buurtje waar niet zo veel te beleven is.
Als we naar het restaurantje lopen komen we om de hoek wat flink (Japanse mangastijl) uitgedoste mensen tegen die met een fotoshoot bezig lijken te zijn. Ik maak maar even een foto.. wie weet zijn ze wel beroemd (er wordt een dude met microfoon in een coole pose op de foto gezet). Er is heel wat graffiti overal, maar op een kleurrijke manier, die het buurtje wel een creatieve vibe geeft. Er zitten nog een paar leuke verstopte koffietentjes/ restaurantjes, maar we proberen het eerst bij tommy le baker.
Zoals verwacht op basis van de reviews is het behoorlijk druk en is er geen tafeltje beschikbaar. Maar, zegt de vriendelijke meneer die er ronddraaft, ga maar vast in de rij om te bestellen, als ik een tafeltje voor 4 heb dan laat ik het weten. In de rij bekijken we het menu van allerlei sandwiches van versgebakken zuurdesem brood: brood met een knapperige korst is een zeldzaamheid in Kuala Lumpur, zelfs bij de fancy bakkers bij ons in de wijk. We bestellen en nemen nog twee ge’breadcyclede’ muffins mee voor 2RM per stuk (ik denk van oud brood gemaakt?) als toetje.
Als we met ons bestelnummertje de rij weer uit lopen heeft de vriendelijke meneer al een tafeltje voor ons, naast een muur met allemaal artikelen over deze bakker. Blijkbaar was zijn missie om Azië te laten proeven hoe écht brood smaakt, mét korst! En heeft hij er bewust voor gekozen om niet in een expatwijk te gaan zitten omdat die dan nog steeds niet zou weten of locals zijn brood zouden waarderen. De naam die hij gekozen had werd ook toegelicht: Tommy Le Boulanger was afgevallen, want ‘boulanger’ is niet goed uit te spreken. Dus werd het baker.. en allemaal in kleine letters om bescheidenheid uit te drukken. Hij werkt zelf niet meer in de bakkerij maar heeft een team opgeleid dat het nu zelf kan runnen, waaronder veel met een beperking. Van zijn vier bakkers zijn er 2 doofstom en 1 visueel beperkt. Mooi concept toch?
De broodjes (maatje ‘very hungry’ = 2 sneetjes) komen in een bruin papieren pakketje in gepakt en smaken ons goed. We hebben een
- Melted cheddar (Olle)
- Braised chicken (Lexa)
- Salmon & egg salad (C&M)
- Melted camembert (C&M)
Och… die camembert is toch wel een traktatie die we hier niet vaak op een kaart vinden (en in de supermarkt valt het nog wel eens tegen wat voor camembert je kunt krijgen -> smakeloze rubber). Het smaakt ons goed!
Een uurtje later lopen we tevreden naar het architectenbureau waar we een half uurtje de foto’s bekijken en inspiratie opdoen voor hoe we onze eigen foto’s wellicht mooi zoude kunnen afdrukken (op aluminium of in een mooie grote lijst met passe-partout). Onze (in ieder geval mijn) favoriet is een haarscherpe foto van een tijger die je recht aankijkt! Prachtig!
Al met al, wel een leuk uitje!