Vrijdag
Vrijdag sluiten we de Spirit week op school af met Global Village Day. Die week begint met een pyjama dag (wordt vooral aangegrepen om niet het uniform aan te trekken. Dinsdag mocht je als je ‘ favorite celebrity of superhero’. Olle gaat voor Tom Cruise, want hij heeft van de tandarts geleerd dat hij ook geen normale middellijn heeft in zijn gebit. Dan Wacky Wednesday waar je lekker gek mag en ook je schoolspullen in anything met een backpack mag meenemen: vooral een goede gelegenheid om de blonde krullenpruik weer uit de verkleeddoos te halen. Throwback Thursday heb ik niet helemaal meegekregen (een flarebroek van Lexa?). En dan tot slot Global Village Day waar je in klederdracht of je nationale kleuren mag. Lexa leent Cas zijn XL oranje polo met de leus: It ain’t much if it ain’t Dutch en Olle pakt zijn tompouce-shirt uit de kast met een Oranje hoedje erbij. De bedoeling is dan ook dat je allemaal iets te eten meeneemt uit je land, dus ik heb voor beide kinderen een doos speculaasjes (ik ben een luie moeder, en het is hier te warm, dus ik heb ze niet met de echte vormpjes uit zo’n plankje). Wel een hele avond staan bakken, dus zo lui ben ik nou ook weer niet. Het is een chaotische ochtend. Olle: mam, waar zijn mijn oranje sokken? Om vervolgens een ander paar sokken te pakken en zijn oranje sokken op het aanrecht te laten slingeren. Samen met zijn ontbijt (wat eigenlijk zijn lunch was van de vorige dagen), en tot overmaat van ramp ook nog de speculaasjes. Dus, die kon ik nog even langs gaan brengen: ach ja, kom ik ook nog eens het huis uit en in de school.
‘s Avonds is Cas met collega’s uit eten (en ik vermoed ook drinken) dus de kinderen en ik kijken met zijn drietjes de Netflixserie Man on the Inside met een lekker bordje dipfeest (stiekem gewoon restjes met chips en rauwkost).
Zaterdag
Brakmans en Olle vertrekken ‘s ochtends vroeg naar de rugby. Lexa en ik staan tegelijk op en na een rustig ontbijtje gaan we nog even op de treadmill in de gym. Als we klaar zijn stappen we in een Grab naar de IPC-mall om nog even manloos te shoppen en van de IKEA te kunnen ‘genieten’ zonder opgejaagd te worden door de mannen.
In de Grab scharrelt er ineens een kakkerlak over Lexa’s been heen. De chauffeur vraagt na Lexa’s gilletje of alles oké is en na onze mededeling dat het een kakkerlak was, geeft ie ons een spuitbus Dettol om ‘m mee te lijf te gaan (zo ongewoon is het blijkbaar niet). Jammie.
Bij de IPC gaan Lexa en ik in turbo-shop-modus een paar kledingwinkels langs (snel dingen van het rek pakken, snel passen, snel beslissen en doooooor). Dan is er nog een beetje tijd voor de IKEA waar we heel gericht onze boodschappenlijstje bijna helemaal hebben afgewerkt tegen de tijd dat de mannen er zijn. Die ontmoeten ons bij de lijsten die Olle voor zijn verjaardag nog tegoed had om daar zijn foto’s in ten toon te stellen. De buit wordt in de auto gedropt en we lunchen nog even wat in de food court ook al had Lexa ineens heel erg zin in Zweedse balletjes bij de IKEA (die hier toch echt anders smaken).
‘s Middags moet Cas weer even zijn pockets laten controleren bij de tandarts en eten we ‘s avonds pasta en pizza bij de Porto Romano.
Zondag
Hoewel Cas de dag ervoor nog gezegd had echt niet te gaan fietsen dit weekend maar het even rustig aan te doen kruipt het bloed waar het niet gaan kan en stapt ie zondagochtend al vroeg op de fiets met nog twee andere heren. Het is fris voor KL-begrippen en begint flink te waaien en dan ook nog te regenen. Net als ik met de kinderen aan ons bakje granola zit (met kippenvel) op het balkon en we ons afvragen of papa zijn rit zal inkorten met dit weer, loopt het antwoord binnen: Cas is al weer thuis na een inderdaad ingekorte rit.
Ik doe met Olle nog een krachttraining op de Apple Fitness met gewichtjes die eigenlijk net te licht zijn om te leiden tot de beoogde ‘progressive overload’, maar ach, het is wel gezellig zo saampjes. Daarna doe ik nog een dance workout om mezelf te belonen, maar dat gaat voor Olle echt te ver, dus die gaat dan liever huiswerk doen (hahaha) terwijl hij zich zo positioneert met zijn laptop dat hij wel zijn hupsende moeder kan zien en af en toe kan lachen.
We doen een zondagse brunch met croissantjes, broodjes en een eitje en rommelen de rest van de middag wat aan in huis. Ik bak nog wat ontbijtpannenkoekjes voor de komende week in een poging de ochtendchaos toch wat te beperken en dan is het al weer tijd voor het avondeten. De bedoeling was eigenlijk thuis eten, maar we belanden bij een Izakaya in de Arcoris hier met dank aan een tip van NL-vrienden hier. Het is vooral de bedoeling dat je er bier en wijn drinkt, maar vooruit, water hebben ze ook. We bestellen allemaal borrelsnacks bij wijze van avondeten. Het smaakt heerlijk, maar wordt nog wel even afgetopt met een toetje op de avondmarkt die er sinds kort in het weekend is.
