Maura is naar Nederland voor een congres, dus zit Caspar met de kinderen in KL. Met al het bezoek dat er gaat komen is er in de ochtend eerst een bed in elkaar gezet door Caspar. Lexa weet zich (zeer waarschijnlijk op een scherm) te vermaken, en ook Olle is verdacht lang bezig met ” huiswerk” op de laptop.
Na wat boterhammetjes die Maura in de vriezer achter gelaten heeft nemen we de Grab naar Kuala Lumpur City Gallery. Het “I love KL” logo waar Maura in October 2014 ook zet staat er nog steeds, maar wel in wat mindere staat. Even een foto maken dus.
De hemel kleurt ondertussen aardig donker dus we gaan snel naar binnen bij de Gallery. Hier lijkt niet veel veranderd over de jaren, er zijn wel wat gebouwen bij gekomen bij het schaalmodel, en het is ook een hele andere ervaring nu je er zelf woont… Beide het oude (212m, Menara Maxis) en het nieuwe kantoor (274m, Menara Ilham) staan in de rij met hoge gebouwen uit KL.
Kuala Lumpur op schaal heeft ook betere tijden gekend (hier en daar ligt) een gebouw op zijn kant, en die piek van Merdeka 118 (679m) is ook verdwenen. Maar dat mag de pret voor Lexa en Olle niet drukken. Ook onze eigen toren staat er bij, maar valt ondanks zijn 43 verdiepingen niet eens op!
Buiten gaat het ondertussen los met de regen, dus we halen een snack en een drankje in het restaurant voordat we in de druppels verder lopen richting de oude moskee, waar de twee rivieren bij elkaar komen en het oude Kaula Lumpur is begonnen.
Uiteraard is het allemaal heel vermoeiend om te lopen, en zeker als je droog wil lopen onder de afdekking van de kedai, waar iedereen droog wil lopen. We lopen dan ook maar even om Jalan Petaling heen om de drukte te ontlopen. In de buurt van Kwai Chai Hong gaan we (na was mislukte pogingen) bij de Hungry Tapir naar binnen voor een snack en een drankje. De zoete aardappel frietjes, milkshakes en het biertje smaken goed, en het ziet er ondanks dat het een vegan restaurant is nog wel gezellig uit. Vanaf de snack vervolgen we onze weg naar Jalan Petaling. Bij RexKL gaan we nog even naar binnen om een speciale boekwinkel te bekijken. Geen idee hoe ze de boeken uit de schappen halen, maar het ziet er allemaal mooi uit. Dit is wel een leuke plek om bezoek naartoe te brengen. Buiten is er ook een terras waar je met uitzicht op KL tower en Meredeka 118 een biertje of wijntje kan drinken… maar die slaan we nog even over.
Lexa koopt nog een ketting voor een vriendin die volgende week jarig is en Olle neust driftig naar de beste Nike Air Max, maar deze zijn allemaal te groot. Op zoek naar Sateh werken we een bubble wafle naar binnen. De enige Sateh stand die we vinden heeft de kolen pas net in de bak liggen, dus die zijn er nog niet klaar voor. Dus een stukje terug om aan een plastic tafel op plastic krukjes een bordje Nasi Goreng Ayam weg te werken (met een flesje Carlsberg voor papa). Hier experimenteren Lexa en Olle met het smelten van de ijsblokjes uit de bekers water. Met een hoop geduld en wat blazen om het te versnellen laten we een ijsblokje smelten op tafel.
Inmiddels is het al weer drie kwartier verder dus gaan we toch nog even langs de sateh man, welke zijn BBQ inmiddels vol in gang heeft. Caspar doet de bestelling in het maleis, maar krijgt daardoor ook een heel relaas terug… Een paar woorden zijn te begrijpen, maar de rest niet. Maakt niet uit want de sateh zijn gewoon heerlijk. Na de sateh moet de kleine meneer naruurlijk plassen, dus die heeft (aangezien de grab net besteld is) alleen de keuze voor een goot. De kakkerlakken en de ratten die er rondlopen heeft hij dus voor lief te nemen…
Thuis aangekomen staat een deel van de Indische gemeenschap vuurwerk af te steken op de rotonde. We glippen tussen de knallen door naar binnen, om snel om te kleden en nog even snel het zwembad in te duiken voor een avond dipje. Ook daar hebben we regelmatig vuurwerk om het zwemmen te vergezellen. Tja, het leven is één groot feest, maar dan moet je wel zelf de slingers ophangen!
