Dag 1 – De wekker gaat om 7 uur: Cas moet alweer gewoon aan het werk. Ik sta gezellig samen op en als hij de deur uit is, maak ik een kopje thee in een pannetje op het gasfornuis en geniet eerst even van het uitzicht. Dan ga ik aan de bak om schoon te maken (ondanks dat er om 10 uur een maid zou moeten komen om het schoonmaakwerk op te pakken). Want pas als het schoon is kunnen we echt gaan beginnen met uitpakken en alles een nieuw plekje geven. Ook om 10 uur zou er een mannetje op de stoep staan voor de airco (die doet het niet in Olle’s kamer) en ook de ‘handyman’ was geboekt om 10 uur voor allerhande puntjes die we graag gefixed zouden willen hebben. Cas had voor zijn vertrek naar NL (5 juli) een flinke lijst doorgegeven in de hoop dat ze die mooi voordat we zouden aankomen zouden kunnen oppakken. Helaas, de huisbaas is de sleutel kwijt, dus het kon nu pas. Net na 10’en heb ik de kids aangekleed en wel uit bed, maar geen deurbel…. Uiteindelijk is het nog net geen 11 uur voor de airco-man en de handyman binnen zijn, en komt de maid pas om half 12. Tja.. Welcome to Malaysia! De handyman kan maar met een paar punten aan de slag en moet overleggen met de makelaar of er wat gedaan kan worden aan ventilatie kanalen van de afzuigkappen af (er zit nu gewoon niets bovenaan de afzuigkap en het komt dus gewoon alsnog de keuken/ woonkamer in). Dat verklaart ook voor een deel de bizarre hoeveelheid vettige aanslag in de ‘wet kitchen’: Overal bruine kleverige vetaanslag. En dat in een huis dat echt nog even schoongemaakt zou worden voordat we er in kwamen, jaja. De maid gaat een aantal uur woest te keer op de greepjes van de keukenkastjes (er moet zelfs een staalschuursponsje aan te pas komen). De airco kan niet gefixt: dat bleek een gaslek buiten op het balkon. Niet gevaarlijk zei hij, want ‘outside’. Die komen dus nog een keer terug om het goed te fixen. De handyman kan nog wel een kitlesje van ‘Onze Klusvrouw’ gebruiken: met hulp van schildertape drukt ie de internetkabel een beetje tegen de muur waar hij bij wijze van lijm een beetje kit opgespoten heeft. Achter de kookplaat is ie vorige keer helemaal vergeten te kitten, dus loopt het water daar zo het keukenkastje in. Als ik de maid vraag of ze ook in het keukenkastje kan schoonmaken, of eigenlijk, in ALLE keukenkastjes kan schoonmaken geeft ze aan dat ze eigenlijk alleen nog het gootsteenkastje kan doen. De foto is het resultaat, dus ik heb daarna als nog de hele middag en de volgende dag de hele ochtend staan schrobben op alle vettigheid in de wetkitchen.
Om een uur of vijf houden we het voor gezien. Het duurt even voor we alle zwemspullen gevonden hebben, maar om een uur of 6 liggen we dan heerlijk in onze infinity baantjestrekpool. Als Cas thuis komt drinkt ie nog even een colaatje op de kant en dan gaan we een hapje eten. Het regent, dus we kiezen de dichtstbijzijnde Japanner, maar als we onze bestelling doorgeven (in het verder lege restaurant) wordt ons meegedeeld dat de rijst ‘out of stock’ is. Tja, dan toch maar ergens anders heen, want we hebben ook al noodles geluncht. De eerstvolgende Japanner is een soort BBQ restaurant (Kanbe Yakiniku) waar we twee bordjes heel dun gesneden vlees bestellen, een bakje mais en een bakje knoflook tenen in olijfolie (blijkbaar) en een bakje kimchi. Je krijgt er ook een hele tray bladgroenten bij om het in te wikkelen (denken we) en een hele reeks sausjes (Yakiniku is onze favoriet). Samen met het kommetje rijst gaat het er allemaal heerlijk in. En dat voor minder dan 50 euro voor met zijn viertjes! We doen na het eten nog een tripje naar de Mr. DIY (een soort Action) voor wat extra schoonmaaktools en -middeltjes en sluiten dan de eerste dag thuis af. Hier kunnen we wel aan wennen 🙂
CMLO